Ένας ρομαντικός ποιητής που αρνείται να υποκύψει στον κυνισμό της εποχής. Τραγουδοποιός, τραγουδιστής και κιθαρίστας, μία από τις πιο αγαπημένες φωνές της ελληνικής εναλλακτικής σκηνής.
Ο Παύλος Παυλίδης γεννήθηκε στη Βρέμη της τότε Δυτικής Γερμανίας από γονείς μετανάστες και μεγάλωσε στη Βέροια, αλλάζοντας τόπο σχεδόν κάθε σχολική χρονιά. «Γίνεσαι και λίγο αγρίμι χωρίς να το θέλεις», θα πει αργότερα. Στα 13 ανακάλυψε την ποίηση στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βέροιας και στα 17 έπιασε την πρώτη του κιθάρα. Έπαιξε στα Μωρά στη Φωτιά (1984–1988) και μετά έζησε στο Παρίσι, όπου με τη βοήθεια του Νίκου Καντάρη έστησε το home studio που ηχογράφησε τον πρώτο δίσκο των Ξύλινων Σπαθιών.
Τα Ξύλινα Σπαθιά (1993–2003) έγιναν μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές ροκ μπάντες της δεκαετίας του '90, με τραγούδια όπως η «Ρίτα», η «Φωτιά στο λιμάνι» και το «Πάρε με μαζί σου». Το «Πέρα απ' τις πόλεις της ασφάλτου» έγινε πλατινένιο και το «Μια ματιά σαν βροχή» χρυσό. Για τον ίδιο εκείνα τα χρόνια ήταν «κάτι σαν συνάντηση του ονείρου μου με την πραγματικότητα».
Μετά τη διάλυση ξεκίνησε προσωπική πορεία με το «Αφού λοιπόν ξεχάστηκα» (2004) και για δεκαπέντε χρόνια ηχογράφησε και περιόδευσε ως Παύλος Παυλίδης & B-Movies. Ακολούθησαν οι Hotel Alaska («Το Μαύρο Κουτί», 2021), η ανάγνωση του Γιάννη Μαρκόπουλου («Πέρα από τη θάλασσα», 2023) και το Μπρανκαλεόνε (2024, Fine! Records), που πολλοί θεωρούν τον καλύτερο δίσκο του. Ζει στην Αθήνα, και ο επόμενος δίσκος του, σε παραγωγή Χρήστου Λάινα, βρίσκεται στον δρόμο.
Χρονολόγιο
Τριάντα χρόνια, ένα ταξίδι.
1964
Γεννιέται στη Βρέμη από Έλληνες μετανάστες. Μεγαλώνει στη Βέροια.
1984
Πρώτη μπάντα: Μωρά στη Φωτιά (έως το 1988).
1988
Παρίσι. Με τη βοήθεια του Νίκου Καντάρη στήνει το πρώτο του home studio.
1993
Ξύλινα Σπαθιά: κυκλοφορεί το «Ξεσσαλονίκη».
1995
«Πέρα απ' τις πόλεις της ασφάλτου», ο δίσκος που έγινε πλατινένιος.
1997
«Μια ματιά σαν βροχή» και live στο HQ Club του Λονδίνου, με πρόσκληση του MTV.
2003
Τα Ξύλινα Σπαθιά διαλύονται μετά το «Live».
2004
Πρώτος solo δίσκος: «Αφού λοιπόν ξεχάστηκα».
2006
Ξεκινούν οι B-Movies με το «Άλλη μια μέρα».
2010
«Αυτό το πλοίο που όλο φτάνει», ο «πρώτος ερωτικός δίσκος» του.
2017
Περιοδεία «Από γιορτή σε γιορτή» με τον Γιάννη Αγγελάκα.
2018
«Ένα αλλιώτικο παιδάκι», στη μνήμη του Ζακ Κωστόπουλου.
2021
Hotel Alaska και «Το Μαύρο Κουτί». Ωδείο Ηρώδου Αττικού.
2023
«Πέρα από τη θάλασσα»: τα τραγούδια του Μαρκόπουλου στη Στέγη.
2024
«Μπρανκαλεόνε» και η ποιητική συλλογή «Αυτή είναι η γειτονιά μου σκύλε».
2026
Headliner στο Release Athens. Νέος δίσκος με τον Χρήστο Λάινα.
Συνεργασίες & άλλα έργα
Πέρα από τα τραγούδια.
Γιάννης Αγγελάκας
Κοινή περιοδεία το 2017, δεύτερες φωνές στο «Δεσποινίς» και στη «Νέα βαρβαρότητα», κοινή βραδιά στο Release Athens 2022.
Γιάννης Μαρκόπουλος
Δεκαοκτώ τραγούδια του σε νέα ανάγνωση για τα 80ά του γενέθλια, που έγιναν ο δίσκος και η παράσταση «Πέρα από τη θάλασσα» (Στέγη, 2023).
Θέατρο & χορός
Μουσική για την παράσταση χορού «Beyond Collapse» της Εύης Σούλη (2016) και για τον «Φιλοκτήτη» του Σοφοκλή (2019).
Ποίηση
«Αυτή είναι η γειτονιά μου σκύλε» (Καστανιώτης, 2024), η πρώτη του ποιητική συλλογή, με ένα ποίημα αφιερωμένο στην Κατερίνα Γώγου.
Με τα δικά του λόγια
Φράσεις από συνεντεύξεις.
Μικρά αποσπάσματα από δημοσιευμένες συνεντεύξεις, με σύνδεσμο προς το πλήρες κείμενο.
«Στη σκηνή δεν υπάρχει δίχτυ ασφαλείας.»
«Δεν μου είναι βολικό να βρίσκομαι στα φώτα, αν δεν έχω να πω το τραγουδάκι μου.»
«Το πάθος όμως δεν αλλάζει.»
«Κάτι που διαχωρίζει έναν στιχουργό από έναν ποιητή είναι η φόρμα του τραγουδιού.»
«Ούτε εμάς μας παίζανε τότε τα ΜΜΕ, αλλά κι εμείς δεν πολυενδιαφερόμασταν γι' αυτό.»
«Γίνεσαι και λίγο αγρίμι χωρίς να το θέλεις και χωρίς να το καταλάβεις.»
«Η ζωή με έχει μάθει ότι δεν φτάνει μια ζωή για να μάθεις αρκετά γι' αυτήν.»
«Με στενοχωρεί να βλέπω πόσο εύκολα μπερδεύεται η αυθεντικότητα με την επιθετικότητα.»
«Με τρομάζει η ιδέα της μονοτονίας.»
«Αποφεύγουμε να καθίσουμε μόνοι μας γιατί φοβόμαστε τη μοναξιά, την απομόνωση και την ενδοσκόπηση.»
«Θέλουμε να χορέψουμε και να τραγουδήσουμε μαζί.»
«Τη νύχτα όμως μεταμορφώνεται σε ένα άγνωστο πάρκο που μου αρέσει να το εξερευνώ.»
«Θα έλεγα ότι είναι ο πρώτος μου ερωτικός δίσκος.»
«Ο Μαρκόπουλος καταφέρνει και κάνει το ασύλληπτο να ακούγεται σαν φυσιολογικό.»